Tag Archives: Peter Grzybowski

PETER (PIOTR) GRZYBOWSKI – “FAUX PAINTING. PERFORMER’S OBJECTS”

The exhibition Faux painting. Performer’s Objects features a series of painting objects created in the 1990s, which has so far been shown mainly in solo exhibitions in the United States and collective presentations including the Grand Palais in Paris and the Zachęta National Gallery of Art (exhibition “We are”). This is the first solo exhibition of Peter (Peter) Grzybowski in Poland featuring this series, which was sent from New York after the artist’s death. The series is made up of a number of painting objects – imitation materials, mainly wood and stone created in the 90s.

The title of the exhibition Faux painting. Performer’s Objects is derived from the text accompanying the exhibition in Bielsko-Biała by Wladysław Kaźmierczak – an artist and performer, curator of performance festivals – about Peter Grzybowski who died last year in New York. The material delves into the performer’s way of thinking and the pedigree of his painting during the New York period. Peter Grzybowski’s paintings are much more than mere canvases – they become the “performer’s objects”, something that is inextricably linked with the artist’s philosophy of creation, and not just practicing the art of faux painting for the sake of earning money. The text will be published in its entirety in the portal “Obieg” at the end of August, just before the opening of the exhibition.

“The exhibition in Galeria Bielska BWA is Poland’s first such large presentation of paintings created by Peter Grzybowski in the 1990s. Shipping these large canvases from New York became possible only after the artist’s death – but the task required enormous financial and logistical effort, and the paintings together with the New York studio were almost lost forever. These are very original works – turning the previously anonymous decorative techniques into art. For me this is a very important exhibition, allowing me to believe in the words written on the grave of Duchamp’s: “D’ailleurs, c’est toujours les autres qui meurent” and thus deal with personal tragedy”, says Małgorzata Kaźmierczak, curator of the exhibition.

Peter (Peter) Grzybowski (born. June 16, 1954 in Kraków, d. Aug. 29, 2013 in New York) – multi-media artist, performer and painter. Degree in painting from the Academy of Fine Arts in Kraków in 1982. In the early 1980s he began his first experiments with the art of performance – both individually and with groups of AWACS and KONGER – which he continued after moving to New York in 1985. The first paintings created by Grzybowski in the 1980s constituted a photorealistic reconstruction of performances in the form of paintings on canvas. In his performances he used multimedia, the surrounding reality and deconstruction techniques. He commented on and criticized the world, with its ongoing changes – for which he often resorted to destruction of objects. In recent years, the artist created multimedia performances and installations, for which he used computers, digital video, sound, light, UV and interactive CDs.

The artist participated in many international festivals and performances; he was a member of the Art Fort Association and IAPAO, organizer and curator of meetings and performance festivals, such as “Kesher” in the United States and Poland.

More: http://galeriabielska.pl/?d=details&sek=english_version&idArt=1862

Advertisements

Peter Grzybowski CHANGES. Art or Documentation?

Peggy Phelan once wrote: Performance’s only life is in the present. Performance cannot be saved, recorded, documented, or otherwise participate in the circulation of representations of representations: once it does so, it becomes something other than performance. To the degree that performance attempts to enter the economy of reproduction it betrays and lessens the promise of its own ontology…. The document of a performance then is only a spur to memory, an encouragement of memory to become present.

Performance artists of the 70s and beginning of the 80s generally did not care about the documentation of their work and the performances were to take place only once. Grzybowski, however, was already a performance artist, whilst still a student of painting at the Academy of Fine Arts in Krakow. His diploma work was a “painterly documentation” of paintings based on photographs taken during his performances. The photos to be re-created as paintings were of a technically low quality, usually out of focus, but they had an aesthetic sense. The preparation of performance art “documentation” in the form of painting is surprising even today. As Lukasz Guzek wrote: […] making art based on documentation causes a situation, in which the starting point of creating art refers to a form, not “making meaning”, and this means that the vector of artistic searches which began in Kosuth’s conceptualism and postmodern practices has been reversed.

The paintings by Peter Grzybowski shown during the exhibition Changes in Piotrkow Trybunalski (curator: Paulina Olszewska) are based on performances which are known to a very narrow audience. These performances have never been repeated, so an exhibition of their painterly “documentation” provides the first opportunity to view the beginnings of Grzybowski’s art, including performance. The paintings exhibited come from three series, and include Painting from 1981 (Pod Reka Students’ Club, Krakow), Cummulation from 1982 (from an event organised during martial law in his own studio in Krakow) and Red Lights from 1984 (performance for camera, without audience). Among them only the last series was exhibited in the 80s, in Buffalo, NY and the paintings look very fresh even today. […]

The full version of the text was published at: http://www.livinggallery.info/text/changes_show

Dariusz Fodczuk & Peter Grzybowski at Préavis de Désordre Urbain, September 18th-25th 2010, Marseille

Dariusz Fodczuk

Préavis de Désordre Urbain is an International Laboratory Festival of Performance, created in Marseille (2007) by Redplexus network, in which performance artists are invited to explore public and urban space, provoke, cause chaos and disruption. Radical, subversive and poetical actions are encouraged and it is expected that the audience will go through unexpected experiences.

Clearly questions like “how far we can go in disrupting a public space?” or “what kind of disorder and why?” are not only being treated as art issues “tested in reality” during the Festival, but they are also being discussed during meetings in bars with town planners, sociologists, psychiatrists, politicians, policemen etc. What comes out of these discussions is another story, because the artists’ way of thinking is and always will be totally unconventional.

The entire text was published at: http://www.livinggallery.info/text/marseille

Przestrzeń dla Sztuki Żywej w Piotrkowie Trybunalskim. Interakcje 2012

IzaChamczyk

W tym roku InterAkcje zaprezentowały się jako uczestnik międzynarodowej sieci festiwali performance „A Space For Live Art” skupiającej siedem europejskich organizacji. Do współpracy kuratorskiej zaproszono kuratorów ze Słowenii (Marę Vujić z organizacji City of Women), Belgii (Antoine Pickelsa – kuratora festiwalu Troubles) i Hiszpanii (Nieves Correę – kuratorkę festiwalu Accion Mad). Pozwoliło to na poszerzenie bazy artystów, szczególnie bardzo młodych. Równie ciekawy tzw. program OFF młodych polskich artystów przygotował Janusz Bałdyga. Tegoroczną nowością była absolutnie poprawna reprezentacja kobiet; organizatorzy (Piotr Gajda i Gordian Piec) z pomocą współpracujących kuratorów osiągnęli wręcz idealną proporcję (21 artystek i 21 artystów). Kilka pokazów polecam szczególnej uwadze.

Tekst został opublikowany w: http://obieg.pl/rozmowy/25436

13th International Performance Art Festival Interakcje (Piotrkow Trybunalski + Warsaw / Bielsko-Biala / Krakow)

One needs to admit that all in all, Interakcje was a very successful festival not only because of the high artistic level, and the opportunity to see a lot of the artists in Poland for the first time, but also because of the occasions that artists and spectators had to socialize. Each festival is not only an opportunity to meet with the audience but also with ones’ friends and this aspect is never neglected in Piotrkow Trybunalski. It is also worth mentioning that also the audience in Piotrkow, part of which may not be necessarily considered particularly cultured, respected the artists work. Two days after the festival when Boris Nieslony (Germany) performed at the opening of the Museum of Contemporary Art Krakow (MOCAK) the artist had to struggle for attention among chatting and laughing crowds.

The entire text was published at: http://livinggallery.info/text/interakcje

Peter Grzybowski – „Changes”: sztuka czy dokumentacja?

Peter Grzybowski - Changes

Nieraz słyszałam relacje o Peterze Grzybowskim, członku KONGER-u (grupa powstała na przełomie lat 1983/1984 w Krakowie1) i jego wcześniejszej akcji – wręczeniu czarnej róży Marii Pinińskiej-Bereś na otwarciu dokumentacji po pierwszej części IX Spotkań Krakowskich pod koniec listopada 1981. Performans ten odnosił się do performansu Sadzenie różu tej artystki2. Grzybowski i Maciej Toporowicz weszli w asyście dwóch kolegów ubranych w mundury amerykańskiej armii na otwarcie do galerii BWA (dzisiaj Bunkier Sztuki) owinięci czarnym bandażem, z zabandażowanymi również głowami, wręczyli polakierowaną czarną różę i wyszli. Weszli i wyszli tak szybko, że nie zdążyli zauważyć, jaka była reakcja Pinińskiej. Historia ta obrosła legendą odzwierciedloną w wywiadach ze świadkami tego wydarzenia, opublikowanych w formie audio na płycie CD dodanej do katalogu wydanego po wystawie w Bunkrze Sztuki w 2007 r. Oto jak historię tę relacjonują jej świadkowie.

Jerzy Bereś: „Nagle pojawiło się trzech mężczyzn, zamaskowanych. Przynieśli i ofiarowali, tak oficjalnie, Pinińskiej na czarno pomalowany bukiet róż”. Artur Tajber: „Oni byli w skórach, wyglądali groźnie, Marysia ich chyba nie zidentyfikowała w ogóle, a oni bez słowa, bardzo oficjalnie, wręczyli jej ten kwiat”. Łukasz Guzek: „To było odebrane jako taki gest zerwania solidarności między artystami, że artysta wzywa policję na innych artystów. A Pinińska tłumaczy, że w tym czasie było dużo takich prowokacji UB, więc ona się bała takiej prowokacji, nie przyjęła tej róży, odrzuciła ją i wezwała policję”. Jerzy Hanusek:  „Zaskoczenie to było wręczenie tych róż”… Bettina Bereś: „Jednej róży…” Jerzy Hanusek: „…natomiast pamiętam przy okazji tych kolejnych spotkań, że to wydarzenie obrosło taką jakąś mitologią, że podobno po wyjściu z Bunkra nimi się zainteresowała milicja i padło oskarżenie, że to organizatorzy tych spotkań wezwali milicję po tym wydarzeniu, co absolutnie nie było prawdą. Pinińska pisała potem listy wyjaśniające, że nic takiego nie miało miejsca, że mimo że ona i Andrzej Kostołowski byli mocno zaskoczeni tą demonstracją, nie były podjęte żadne kroki administracyjne w stosunku do tych młodych ludzi. Natomiast potem pojawiły się takie oskarżenia”. Brygida Serafin: „Marysia miała przemowę i w pewnym momencie podeszło dwóch facetów, zamaskowanych, cali na czarno, może nie w skórze, ale wyglądali jak terroryści zamaskowani i jeden z nich miał różę pomalowaną na czarno, którą jej wręczył. Ona zbaraniała zupełnie, była tak ciężko przerażona tym faktem, że właściwie tak wzięła tę różę i w tym samym momencie ją odłożyła na podłogę (z obrzydzeniem i strachem). Pamiętam, że ją trzymała z takim obrzydzeniem. Potem się dowiedziałam, że to był Grzybowski z Toporowiczem… Ale wiem, że to była atmosfera absolutnej grozy…”. Jerzy Serafin: „Ale które to były spotkania, który to rok był? […] W osiemdziesiątym pierwszym roku w grudniu…, wtedy co była akcja Beresia na Rynku, Ewa Partum w żarówkach goła w Bunkrze… Bo to był listopad…”. Brygida Serafin: „Przerażające to było. To nie było tak, że oni weszli prosto i do niej z tą różą, tylko oni weszli, obeszli salę, obejrzeli eksponaty i wyszli”. Jerzy Serafin: „Patrz, jaka pamięć niesamowita…”. Brygida Serafin: „Tak, bo to było takie mocne wrażenie”. Jerzy Serafin: „Ale to się czuło, że to jest takie sztuczne oglądanie, nie że oglądają, ale żeby się działo”. Brygida Serafin: „Zrobili akcję, ale nikt nie wiedział, co to jest, co to ma znaczyć. Naprawdę, przerażające. Nagle weszli jacyś obcy faceci i nie wiadomo było, co się stanie. Bo nie wiadomo było, czy nie wyjmą jakiejś spluwy, co za chwile zrobią”. Jerzy Serafin: „To jest właśnie realność, to jest Tadeusz Kantor, to się działo naprawdę”3.

Pełna wersja tekstu została opublikowana w http://obieg.pl/felieton/23043

Interakcje under the banner of the audience – 14th International Action Art Festival InterAkcje

InterAkcje this year participated as a member of an international network of performance art festivals entitled “A Space for Live Art” that includes seven organisations. The festival was co-curated by Mara Vujic (Slovenia), Antoine Pickels (Belgium) and Nieves Correa (Spain). This allowed for a broad range of artists, especially featuring very young ones. The so called OFF programme was prepared by Janusz Baldyga. As in previous years, the name “OFF” was only a formality, because often performances by the artists who were invited to participate in this “OFF” category, were more interesting than the ones by the more experienced artists.

The entire text was published at: http://livinggallery.info/text/interakcje2012