Tag Archives: perfoactivism

Perfoactivism: from Three Weeks in May to The Museum of Arte Útil

From the very beginning, performance art has been anti-institutional and counter-cultural.  Because of that performance artists tended to look for other channels to achieve visibility, often intentionally avoiding it. Since the late 1960s performance art has been exhibited in independent art spaces, at festivals organized by other artists, as well as in public space as guerrilla actions. This paper discusses a subjective selection of the most interesting socially or politically-engaged performances, which at present have taken the form of perfoactivism, functioning outside the art market and popularly understood art institutions. This article is also a review of criticism around artivism, focused on writers such as Gregory Sholette, Boris Groys, Grant Kester, and Claire Bishop.

The article was published at: Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis, vol. 13 (2018) and is available at: https://www.academia.edu/39276091/Perfoactivism_from_Three_Weeks_in_May_to_The_Museum_of_Arte_%C3%9Atil?fbclid=IwAR25xgTS0J7a0YMUld_YdnEQ_Sg-qtdnoD_EaKyRnyZT_z4eKALvNreXdDg

“Trojan horses”. O związkach sztuki performance z aktywizmem społecznym

Sztuka performance od początku była antyinstytucjonalna i związana z kontrkulturą. W swoim wykładzie powiem o performance’ach zaangażowanych społecznie lub politycznie, które obecnie przyjęły formę tzw. perfoaktywizmu. Zaprezentuję jego najciekawsze według mnie przejawy od końca lat 60. XX wieku do współczesności. Tytuł wykładu nawiązuje do tekstu autorstwa Lucy Lippard. Przeanalizuję też krytykę artywizmu dokonaną przez polemizującego z Gregorym Shollettem Borisa Groysa (za Walterem Benjaminem i Guyem Debordem), Granta Kestera i Claire Bishop.

https://www.facebook.com/events/719705881751684/